Het gereedschap: intermittent living
Je lichaam is gebouwd op afwisseling: eten en niet eten, warmte en koude, inspanning en herstel. Het moderne leven heeft die afwisseling er grotendeels uit gehaald, en systemen die niet meer geprikkeld worden, verliezen hun veerkracht. Dat merk je als vermoeidheid, traag herstel of een stroperige stofwisseling. Intermittent living brengt die afwisseling gedoseerd terug.
Eetramen en vasten
Periodes zonder eten geven je spijsvertering en je stofwisseling de pauze waarin herstel en opruimprocessen op gang komen. We bouwen je eetraam om je trainingsweek en je eerste maaltijd heen, in een tempo dat je vol kunt houden.
Koude en warmte
Korte, gedoseerde blootstelling aan koud water of juist hitte traint je vaatstelsel en je stressrespons. Klein beginnen, meetbaar opbouwen, en stoppen als je data laat zien dat de belasting te hoog wordt.
Beweging en echte rust
Intensieve trainingsprikkels wisselen we af met rust die ook echt herstel oplevert: slaap, daglicht en ademwerk. Je HRV en je slaapdata laten zien of die balans klopt.
De prikkels zelf zijn gratis en overal beschikbaar. Waar het bij de meeste mensen misgaat is de dosering: te veel tegelijk, te snel opgebouwd, of prikkels gestapeld op een systeem dat al overvraagd is. Dan wordt een koudeduik of een streng eetraam een extra stressor. Daarom sturen we op je eigen data. Je HRV, rusthartslag en slaap laten elke nacht zien of een prikkel traint of te veel is, en waar de wearable ophoudt beginnen je bloedwaarden: ijzerstatus, schildklier, vitamine D en ontstekingsmarkers, gelezen op functionele referentiewaarden. De wetenschappelijke basis staat in ons artikel over intermittent fasting en training.
Deelnemer van de retreat waar het allemaal begon
Voordat intermittent living een naam had, organiseerde kPNI-grondlegger Leo Pruimboom de expeditie die de basis werd van het vakgebied: de Study of Origin. Groepen van maximaal elf deelnemers trokken tien dagen door de Spaanse Pyreneeën en leefden als jager-verzamelaars: gemiddeld 14 kilometer lopen per dag met een rugzak van 8 kilo, rauw voedsel dat je zelf bereidt, water uit natuurlijke bronnen en slapen in de buitenlucht bij temperaturen van 12 tot 42 graden.
Jan Willem was deelnemer van de initiële retreat. Wat hij daar aan den lijve ervoer, werd later wetenschappelijk gepubliceerd: na tien dagen was het lichaamsgewicht van de deelnemers met mediaan 3,4 kilo gedaald, de buikomtrek met 5 centimeter, en waren nuchter insuline (van 14,0 naar 6,7 mU/L) en insulineresistentie (HOMA-IR van 3,0 naar 1,4) ongeveer gehalveerd. Zonder sportschema, zonder calorieën tellen, puur door tien dagen te leven waar ons systeem voor gebouwd is.
De volledige studie is gepubliceerd in BioMed Research International: Pruimboom e.a., The “Study of Origin” (2016). Het hele verhaal van die tien dagen staat in het artikel over de Study of Origin. Die dagen zijn de bron van hoe wij vandaag coachen: dezelfde prikkels, vertaald naar een dosering die past in een leven met werk, gezin en training.
